مصاحبه اسماعیل ویسی با بهزاد حواهری در رابطه با " کنگره پنجم " حزب حکمتیست

اسماعیل ویسی، برگزاری " کنگره پنجم حزب حکمتیست که کنگره ای رسمی و قانونی " است طی هفته های آتی برگزار می شود. آیا این کنگره دارای ویژگی خاصی است؟ توقعات شما از این کنگره چه می باشد و بر چه اولویتهائی لازم است، تاکید کند؟

بهزاد جواهری/ از شما برای فرصتی که در اختیار من گذاشتید سپاسگزارم.  کنگره پنج حزب حکمتیست می توانست کنگره ای عادی برای بررسی عملکرد نهادهای حزبی، کنگره ای برای بحث در مورد پیشرفتها و سمت و سوی تئوریک، سیاسی و فعالیت تشکیلاتی و نقاط ضعف حزب و راه حلها، کنگره ای برای بررسی وضعیت ایران و جهان وکنگره وسیع کمونیستهایی باشد که در شرایط تشدید یکی از عمیقترین بحرانهای سرمایه داری مصرانه و مجدانه برای براندازی سرمایه داری در ایران برنامه ریزی و در راستای نیل به آن فعالیت می کنند. 

متاسفانه این کنگره بصرف تکرار اینکه "عادی" است، عادی نخواهد شد و پس از هجمه سنگینی که توسط گرایش انحلال طلب به حزب حکمتیست وارد شد بنظر من نمی تواند و نباید کنگره ای عادی تلقی شود.  بنظر من طفره رفتن و گریز از پرداختن به این مسئله هر چقدر هم از سر نیت خیر باشد کمکی به بهبود وضعیت نخواهد کرد.  تخریب اعتماد تشکیلاتی و بی آبرو کردن حزب حکمتیست در جامعه توسط این جمع انحلال طلب جای هیچگونه مسامحه و زیر فرش کردن قضیه حتی با بهترین نیتها را باقی نگذاشته است.  بهمین دلیل این کنگره در وجهه اول باید کنگره ای برای نقد عمیق گرایش انحلال طلب و زمینه های رشد آن در حزب، دفاع از تحزب کمونیستی و همچنین مکانیسمهای تعریف شده حزبی باشد. باید گرایشی که خود را محق می داند خارج از چهارچوب تعریف شده تشکیلاتی بر حیات حزب تاثیر بگذارد و برای خود رهبری فراقانونی، غیر منتخب و "خبرگان" قائل شود را بیرحمانه نقد و منزوی کرد. در عین حال باید از جمع کثیری از رفقا که در قبال عملکرد ضد حزبی و انحلال طلبانه این جمع نقش ناظرانی منفعل را بازی نکردند و قاطعانه در مقابل این مخاطره که انحلال حزب حکمتیست می توانست نتیجه اش باشد، ایستادند صمیمانه تشکر کرد.  بودن در میان این چنین جمعی برای شخص من بسیار دلگرم کننده است.

مسئله دیگر بنظر من بازگرداندن اعتماد بنفس از دست رفته تشکیلاتی است که یکی از نتایج منفی اتفاقات اخیر در حزب حکمتیست است و این تنها با دخالت دادن وسیع اعضا و کادرهای حزب، سوای سن و سابقه مبارزه سیاسی در سوخت و ساز حزبی میسر خواهد شد.  من بنوبه خود امیدوارم این موضوع مشغله کنگره بشود.

حزب حکمتیست باید از بحران تحمیلی گرایش انحلال طلب پیروز بیرون بیاید و لازمه اینکار علاوه بر مرزبندی قاطع با گرایش انحلال طلبانه، بازگشت به کمونیسم مارکس، تبدیل شدن به ابزاری واقعی و مادی برای واژگونی ماشین دولتی سرمایه داری در ایران است. این تنها به ایده و برنامه منسجم نیاز ندارد کما اینکه ما در حزب حکمتیست "ایده" رادیکال کم نداریم، این به حزبی نیاز دارد که سعی کند با مبارزه طبقاتی طبقه کارگر بیشتر چفت شود و به وسیعترین و آسان ترین شیوه برای طبقه کارگر قابل دسترسی شود.

قطعا این کنگره نباید کنگره "بحران" و یا "فوق العاده" نام بگیرد، لازمه اینکار هم این است که علاوه بر رسیدگی به وضعیت داخلی حزب حکمتیست، به مسائل بزرگتری که همه ما را دور هم جمع کرده است بپردازیم.  در بین کنگره قبلی و کنگره پیش رو اتفاقات زیادی در سطح ایران و جهان اتفاق افتاده است که تاثیر مستقیمی بر زندگی طبقه کارگر دارد.  حذف یارانه ها، انقلابات مردمی در کشورهای عربی و مدل سازی ناتو برای شکل دادن به این اتفاقات در راستای منافع سرمایه داری جهانی، ادامه بحران اقتصادی سرمایه داری و تعرض گسترده به معیشت طبقه کارگر همه اینها رویدادهایی هستند که دخالت فعال حزب حکمتیست را در راستای تامین منافع طبقاتی طبقه کارگر، می طلبد.  وقت کنگره محدود است و طبیعتا نمی شود به تمام این مسایل پرداخت اما امیدوارم با توجه به محدودیت زمانی سعی کنیم به طبقه کارگر نشان دهیم که مسائل و مشکلاتی را که گریبانگیرش است مشغله فکری و عملی حزب حکمتیست هستند.

بهزاد جواهری

۲۲ فوریه ۲۰۱۲